Tadżykistan

Poziom cen w Tadżykistanie jest ogólnie niższy niż w Polsce, a zwłaszcza lokalne posiłki, napoje i drobne zakupy są stosunkowo tanie. Podczas wycieczki zorganizowanej, w której wiele posiłków jest wliczonych w cenę, zapotrzebowanie na kieszonkowe jest zatem ograniczone.

Warto jednak zabrać ze sobą gotówkę na napoje, przekąski, pamiątki i inne wydatki osobiste. Poza większymi miastami możliwości płatności kartą są ograniczone.

Lokalną walutą jest somoni tadżycki (TJS), który dzieli się na 100 diramów.

Najłatwiej jest wymienić gotówkę w Tadżykistanie. Dolary amerykańskie i euro można wymienić w bankach i oficjalnych kantorach. Warto zabrać ze sobą nowe i nieuszkodzone banknoty, ponieważ zużyte lub uszkodzone banknoty mogą zostać odrzucone.

Tadżykistan nadal pozostaje w dużej mierze społeczeństwem opartym na gotówce. Międzynarodowe karty kredytowe, takie jak Visa, Mastercard są akceptowane w niektórych większych hotelach, restauracjach i sklepach w Duszanbe oraz w innych większych miastach, ale nie należy liczyć na to, że będzie można zapłacić kartą wszędzie.

Bankomaty znajdują się w Duszanbe i większych miastach, ale poza obszarami miejskimi mogą być one oddalone od siebie. Dlatego zalecamy, aby zawsze mieć przy sobie odpowiednią kwotę w gotówce.
 

Międzynarodowy kod kraju dla Tadżykistanu to +992

Z telefonów komórkowych można korzystać w większych miastach i wielu obszarach zamieszkanych, ale w regionach górskich i bardziej odległych obszarach zasięg sieci komórkowej może być ograniczony lub całkowicie nieobecny.

W wielu hotelach i restauracjach w większych miastach dostępne jest Wi-Fi, ale połączenie może działać wolniej i być mniej stabilny niż w Polsce. Jeśli zamierzasz korzystać z polskiego telefonu komórkowego do wykonywania połączeń lub korzystania z internetu, zalecamy sprawdzenie cen u swojego operatora przed wyjazdem.

Zalecamy, aby nie pić wody z kranu w Tadżykistanie. Zamiast tego należy pić wodę butelkowaną i upewnić się, że butelka jest nieotwarta w momencie zakupu. Wodę butelkowaną można kupić w wielu miejscach.

W hotelach i większych restauracjach warunki sanitarne są zazwyczaj doskonałe, natomiast standard toalet publicznych i na obszarach wiejskich może być skromniejszy. Dlatego warto zawsze mieć przy sobie trochę papieru toaletowego lub chusteczek nawilżanych, a także środek do dezynfekcji rąk.

Stan dróg w Tadżykistanie jest bardzo zróżnicowany. W większych miastach i w ich okolicy drogi są na ogół w dobrym stanie, natomiast w regionach górskich mogą być wąskie, wyboiste i charakteryzować się trudnymi warunkami terenowymi.

Tadżykistan jest krajem bardzo górzystym, a około 90 procent jego powierzchni zajmują góry. Oznacza to, że pokonanie nawet stosunkowo krótkich odległości może zająć więcej czasu niż można by się spodziewać. Z drugiej strony, podczas przejażdżek często można podziwiać imponujące widoki na doliny, rzeki i wysokie masywy górskie.

Autobusy i inne pojazdy niekoniecznie spełniają te same standardy, jakie znamy z Europy. Albatros oczywiście wybiera najlepszy możliwy środek transportu, biorąc pod uwagę lokalne warunki i trasę, którą mamy do pokonania.

Napiwki nie są obowiązkowe w Tadżykistanie, ale zwyczajowo wręcza się niewielką kwotę za dobrą obsługę, zwłaszcza w restauracjach oraz lokalnym przewodnikom i kierowcom.

Podczas wycieczek grupowych organizowanych przez Albatros pilot zazwyczaj informuje, jaka kwota napiwku jest odpowiednia dla lokalnych przewodników i kierowców.

W Tadżykistanie napięcie wynosi 220 woltów. Gniazdka elektryczne to głównie typy C i F z dwoma okrągłymi bolcami, które są również używane w znacznej części Europy.

W bardziej odległych rejonach mogą występować krótkotrwałe przerwy w dostawie prądu.

Tadżykowie są na ogół gościnni i serdeczni, a gości często witają z wielką życzliwością i ciekawością.

Tadżykistan jest krajem świeckim, ale większość ludności to muzułmanie, a zwłaszcza poza większymi miastami społeczeństwo jest stosunkowo tradycyjne. Zalecamy zatem noszenie skromnego, pełnego szacunku stroju. Podczas wizyt w meczetach i innych miejscach kultu religijnego ramiona i kolana powinny być zakryte.

Przed sfotografowaniem osób należy zawsze poprosić o zgodę. Fotografowanie obiektów wojskowych, posterunków granicznych, policji oraz innych budynków i obszarów związanych z bezpieczeństwem jest zabronione i źle postrzegane.