Saint Lucia
Podróż do Saint Lucia
Zielone góry, otoczone zarówno długimi, chętnie odwiedzanymi plażami, jak i małymi, ukrytymi zatoczkami. Zaledwie kilka minut drogi od dobrze rozwiniętych terenów rozrywkowych na wybrzeżu leży dziewicza dżungla, bujne palmy bananowe i rozproszone wioski rybackie. Witamy na Saint Lucia – wyspie, gdzie plantacje bananów wciąż przynoszą większe zyski niż przemysł turystyczny.
Zobacz mapę Saint Lucia
Saint Lucia
Przyroda na Saint Lucia
Saint Lucia leży mniej więcej w środkowej części Małych Antyli, między Morzem Karaibskim a Oceanem Atlantyckim.
Krajobraz wnętrza wyspy charakteryzuje się wulkanami i skałami, poprzecinanymi dolinami, porośniętymi palmami bananowymi. Najwyższym szczytem wyspy jest czynny wulkan Mount Gimie o wysokości 951 metrów.
Jednym z najpiękniejszych naturalnych miejsc na Karaibach są słynne wulkany Gros Piton i Petit Piton. Znajdują się one na zachodnim wybrzeżu Saint Lucia, na południe od miasta Sufrière.
Z bujnej, wulkanicznej gleby i stosunkowo dziewiczych obszarów leśnych Saint Lucia korzysta wiele gatunków zwierząt i ptaków. Jednym z najbardziej znanych mieszkańców jest amazonka wielobarwna, jeden z ostatnich gatunków papug żyjących na Karaibach Wschodnich.
Zielono-niebiesko-żółto-czerwona papuga jest unikatowa dla Saint Lucia i występuje w liczbie zaledwie 300 żywych okazów – i jest reprodukowana na wielu przedmiotach, od pamiątek po paszporty Saint Lucia.
Historia Saint Lucia
Pierwsi Hiszpanie przybyli na Saint Lucia około 1502 roku. Pierwotna populacja wyspy, Indianie Karaibowie, stawiła zdecydowany opór i zdołała opóźnić wszelkie realne próby kolonizacji aż do początku XVII wieku. Początek okresu kolonialnego był burzliwy, a mała wyspa przechodziła z rąk Anglików do rąk Francuzów aż 14 razy, zanim ostatecznie stała się angielska w 1814 roku. Trwało to do 1979 roku, kiedy Saint Lucia uzyskała niepodległość.
Niestabilna historia kolonialna znajduje dziś odzwierciedlenie między innymi w języku: językiem urzędowym jest angielski, większość nazw miast i miejscowości jest francuska, a prawie wszyscy ze 180 000 mieszkańców, głównie pochodzenia afrykańskiego, posługują się językiem kreolskim opartym na języku francuskim.
Atrakcje na Saint Lucia
Wycieczka na Saint Lucia może składać się z dwóch części: plaży, miasta i natury.
Stolica, Castries, to ekscytujące miejsce, pięknie położone nad naturalnym portem. Duży targ miejski z gwarnymi straganami rozciąga się na boczne uliczki i oferuje świeżo zebrane banany, kolorowe przyprawy, rękodzieło i wiele więcej.
Katedra w Castries ma ponad 200 lat i stanowi unikalne połączenie europejskiej architektury gotyckiej z dekoracjami inspirowanymi Afryką. Wnętrze kościoła, od podłogi po sufit, pokryte jest kolorowymi scenami biblijnymi z czarnym Jezusem w roli głównej.
Na Saint Lucia znajdziesz plaże na każdy gust – od popularnych plaż z hotelami, restauracjami i sklepami z pamiątkami po zaciszne, rajskie zatoczki.
Saint Lucia ma również piękną i różnorodną przyrodę. Dwa szczyty, Gros Piton i Petit Piton, znajdują się na liście światowego dziedzictwa przyrodniczego UNESCO. Wulkany o wysokości odpowiednio 770 i 743 metrów stromo opadają do Morza Karaibskiego i porośnięte są bujną roślinnością lasu deszczowego, przerywaną od czasu do czasu gorącymi źródłami i małymi kraterami, z których wydobywają się opary siarki.
Wiele gatunków zwierząt, ptaków i ryb, które żyją na bujnej, wulkanicznej glebie i wokół niej, nie występuje nigdzie indziej na świecie.
W Parku Narodowym Pigeon Island można poznać historię i przyrodę wyspy. Na tej małej, malowniczej wyspie znajdują się ruiny i zardzewiałe armaty z XVIII wieku, gdzie Brytyjczycy na pewien czas przejęli kontrolę nad Saint Lucia i bronili się przed francuskimi konkwistadorami, którzy mieli swoje bazy na sąsiedniej Martynice.
Obecnie zrujnowane armaty i fortyfikacje porosły dzikimi kwiatami i gigantycznymi figowcami, a widoki na Morze Karaibskie są niezrównane.
Obszar wulkaniczny Sulphur Springs reklamuje się jako jedyny na świecie wulkan, do którego można dojechać samochodem. Obszar ten składa się z gigantycznego, zapadniętego krateru, a z drewnianych platform można podziwiać wrzące błoto i „zapach” oparów siarki wydobywających się ze szczelin w ziemi.