Kosowo
Podróż do Kosowo
Kosowo to stosunkowo niewielki, górzysty kraj w sercu Bałkanów, a jego położenie sprawiło, że przez wieki obszar ten był dramatycznym polem bitwy. Kraj graniczy z byłymi jugosłowiańskimi republikami Serbii i Czarnogóry, a piękne góry Szarr na południu tworzą naturalną granicę z sąsiednimi krajami Albanią i Macedonią Północną. Kilka obszarów Kosowa zostało wyznaczonych jako zapierające dech w piersiach parki narodowe, gdzie występuje bogactwo flory, ptaków i zwierząt.
Kosowo
Historia
W XIII wieku Kosowo było centrum prawosławnego królestwa Serbów. Po bitwie na Nizinie Czarnomorskiej w 1389 roku Turcy osmańscy przejęli kontrolę nad tym obszarem, co zapoczątkowało zacięty konflikt etniczny i religijny, który do dziś charakteryzuje ten region.
Po upadku Imperium Osmańskiego Kosowo zostało podbite przez Serbię w 1912 roku i od tego czasu Albańczycy w Kosowie postrzegali Serbów jako ciemiężców. Po II wojnie światowej Kosowo pozostało częścią Serbii i było częścią Jugosławii Tito. Tarcia między Serbami a etnicznymi Albańczykami doprowadziły do uzyskania przez Kosowo formy samorządu w 1974 roku, ale nie statusu niepodległego państwa.
W 1989 roku Serbia zniosła samorząd Kosowa, a bunt przeciwko serbskim rządom zaczął nabierać rozpędu. Pod koniec lat 90. wybuchł konflikt zbrojny między kosowską armią albańską a Serbami, a serbskie wojsko rozpoczęło poważne czystki etniczne, w wyniku których milion Albańczyków uciekło do sąsiednich krajów.
Próby negocjacji pokojowych zakończyły się niepowodzeniem, a prowincja Kosowo znalazła się pod administracją ONZ. ONZ próbowała nakłonić Serbów i kosowskich Albańczyków do uzgodnienia przyszłego statusu Kosowa, ale bezskutecznie. W 2008 roku parlament Kosowa przegłosował niepodległość Kosowa.
Serbia, wraz z innymi państwami, w tym pięcioma państwami członkowskimi UE: Cyprem, Grecją, Rumunią, Słowacją i Hiszpanią, nadal tego nie uznała.
Prisztina
Prisztina to małe i łatwe w zarządzaniu miasto, które z jugosłowiańskiego miasta prowincjonalnego stało się stolicą nowego państwa. Ponad 10% ludności kraju mieszka w mieście, które charakteryzuje się małymi meczetami i domami z czasów osmańskich, przeplatanymi z jugosłowiańską betonową zabudową z okresu powojennego oraz nowoczesnymi centrami handlowymi i wieżowcami. Miasto może na pierwszy rzut oka wydawać się nieco zaniedbane i brzydkie, ale rozwija się dynamicznie i wydaje się pełne optymizmu i możliwości, pomimo słabej infrastruktury oraz chaotycznego planowania urbanistycznego i architektury.
W sercu miasta znajduje się deptak Nëna Terezë, przy którym ciągną się kawiarnie i mieszczą się nieco bardziej eleganckie sklepy. Na starówce można znaleźć interesujące dowody wpływów osmańskich w postaci małych meczetów, wysokich, smukłych minaretów i, co nie mniej ważne, tętniącego życiem bazaru pośrodku.
Prisztina może poszczycić się kilkoma ciekawymi i ważnymi muzeami oraz obiektami sakralnymi, ale dla wielu odwiedzających miasto jego atmosfera, ludzie i życie będą równie wielką atrakcją, co klasyczne atrakcje turystyczne.
Prizren
Na południowy zachód od Prisztiny leży historyczne miasto Prizren – niektórzy nazywają je perłą Kosowa. Miasto jest pięknie położone na zboczach gór Szarr i dawniej znajdowało się pod kontrolą Imperium Osmańskiego, będąc ważnym ośrodkiem handlowym w wielokulturowym zakątku Kosowa.
Miasto nie zostało zniszczone podczas wojny, dzięki czemu nadal szczyci się krętymi uliczkami oraz pięknymi, wielowiekowymi meczetami, mostami i łaźniami tureckimi. Prizren i otaczające go góry są domem dla kosowskich Albańczyków, kosowskich Serbów i wielu lokalnych mniejszości.